X
تبلیغات
رایتل

هبوط

مرا کسی نساخت٬ خدا ساخت. نه آنچنان که «کسی میخواست»٬ که من کسی نداشتم. کسم خدا بود٬ کس بی کسان.




.........

خوابیدی بدون لالایی و قصه...

بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه...

دیگه کابوس زمستون نمی بینی...

توی خواب گلهای حسرت نمی چینی...


                                                           دیگه خورشید چهره تو نمیسوزونه...

                                                           جای سیلی های باد روش نمی مونه...

                                                           دیگه بیدار نمیشی با نگرونی...

                                                           یا با تردید که بری یا که بمونی...



رفتی و آدمکا رو جا گذاشتی...

قانون جنگل و زیر پا گذاشتی...

اینجا فهرن سینه ها با مهربونی...

تو تو جنگل نمیتونستی بمونی...


                                                           دلتو بردی با خود به جای دیگه...

                                                           اونجا که خدا برات لالایی میگه...

                                                           میدونم میبینمت یه روز دوباره...

                                                           توی دنیایی که آدمک نداره...........



تقدیم به رفتگان با سعادت، که با افتخار ما را ترک کردند و این روزهای تیره و تار و

مایوس کننده را ندیدند... روحشان شاد.






 

نوشته شده در پنج‌شنبه 8 فروردین 1392ساعت 06:20 ب.ظ توسط محمدمهین خاکی| 3 نظر|

Design By : Night Melody