هبوط

مرا کسی نساخت٬ خدا ساخت. نه آنچنان که «کسی میخواست»٬ که من کسی نداشتم. کسم خدا بود٬ کس بی کسان.

اینجا که راه میروی آنطرف کانال ماهی است و تو سه راه مرگ را رد کردی و قبول درگاه شدی 

 

در کوله بارت قدری نان خشک و شاید کنسروی هم باشد ولی پر از مرام و معرفتی که از مرگ 

 

نمی ترسی.خوب که از بالا نگاه میکنی،اگر این پایین بودی و میدیدی که به اسمت،چه تقسیم 

 

غنایم !میکنند،حتما غمگین میشدی........

 

 

نوشته شده در سه‌شنبه 24 آذر 1388ساعت 01:56 ب.ظ توسط محمدمهین خاکی| 1 نظر|

Design By : Night Melody